Gister op kraamvisite geweest bij een vriendin. Wat is en blijft het toch bijzonder zo’n klein, af mensje dat een vrouw maakt in haar buik ❤️
Ze vertelde me haar prachtige beval verhaal van een bevalling die opeens heel erg snel ging!
Vanwege een hoge bloeddruk van moeder, wilde ze haar al eerder inleiden maar mama voelde heel goed dat er nog niks gebeurde en dus zij en de baby nog niet klaar waren voor de bevalling. Na overleg in het ziekenhuis, hadden ze besloten het inleiden uit stellen tot 40+2. Alles ging nog goed met baby en omdat mama al van haarzelf ook een hoge bloeddruk had, was er voor haar nog geen reden voor inleiding. Toen 40+2 daar was, waren er nog geen weeën maar wel wat krampen die ochtend, en ja hoor! 2 cm ontsluiting 👌 Zo knap dat mama naar haar lichaam heeft durven luisteren! Nu stemde ze in voor verdere inleiding zodat baby vlot geboren zou worden en mama geen medicatie hoefde te nemen voor haar bloeddruk. Na een inleiding met een ballonnetje en oxytocine, gingen de weeën opeens van 0 naar 100 in pijn en heftigheid en ook beenweeën namen haar lichaam over. Dit voelde anders en ja hoor, opeens waren daar persweeën en ze mocht voorzichtig mee persen. En daar was baby Pim, zelf aangepakt door mama die nog even moest bijkomen dat alles opeens zo snel was gegaan 💕 Zo trots op hoe zij naar haar lichaam heeft kunnen luisteren en haar prachtige dochter veilig en rustig met deze wereld heeft verwelkomd.
Na het drogen van mij traantjes van dit mooie verhaal, mocht ik ook nog even knuffelen ❤️ Wat is het toch ongelofelijk bijzonder zo’n bevalling, zo’n baby en zo’n mama!
Ik hoop dat ik straks, na het afronden van mijn opleiding tot zwangerschapscoach, heel veel van dit soort verhalen mag horen én delen. Ik heb er nu al mega veel zin in!
